Het was eind augustus, slechte nacht en zeg tijden een kop koffie tegen Remko: er staat iets heel kuts te gebeuren. Ik heb geen idee wat, maar ik voel het overal. Nou ben ik absoluut geen Jomanda, geestenfluisteraar of wat dan ook, maar heb af en toe heel zeldzaam van die rare ondefinieerbare voorgevoelens die gek genoeg altijd kloppen. ( ik zie carrièrekansen ;-)) (zoekt inmiddels vaalblauwe jurk op internet, spuugt drie keer in het kraanwater wat ik in mijn blauwe jurk tot genezend water heb verklaard und so weiter ……….;-)

Remko vroeg nog of ik wist waar of wie. Nope, alleen dichtbij.

Gek genoeg zei ik een week later: ik ga de 50 niet halen. Is  1 + 1 uiteindelijk 2? Ik vind van niet, want als je de diagnose krijgt vind je dat je 80 gaat worden. Linksom of rechtsom.

Ik hoor nog mijn vorm van encefalitis: 6 per jaar in Nederland. 1/3^e overlijdt, dat is ongeveer 33%, 33% leeft nog maar is meer dan ernstig gehandicapt en is afhankelijk van zaken als zuurstof etc. 25% is gehandicapt. En dan ben ik daar. Tsja gaat natuurlijk niet helemaal lekker en ben nog immer in staat een huis plat te branden, maar dat minimiale percentage.

Score qua minimale percentages Jos:

• Mijn vorm encefalitis : per jaar 6 op 18 miljoen
• Mijn herstel: 9% op deze manier mbt alle encefalitispatienten
• HER2 recepter: 12%

Staatsloten gekocht bij de vleet. Niets. El Gordo, niets. Kunnen we dan gewoon afspreken dat we het houden bij de lage percentages en nu ff overschakelen naar de hoge percentages zoals herstel bij kanker etc! Dat zou fijn zijn! Laten we de kaarten omdraaien. Bijzonder en exlusief zijn kan leuk zijn, maar ben het wel een beetje zat ;-) Uiteraard tot El Gordo of de staatsloterij op ons lotnummer valt…….