Ready or not, here I come, you can't hide

Gonna find you and take it slowly

Ready or not, here I come, you can't hide

Gonna find you and make you want me

Borst, mama, tiet & Tietze, terminologie vanuit de borstkankerwereld.

Van die laatste nog nooit gehoord, maar inmiddels is ook die bekend.

Na de eerste kuur metaalsmaak, metaalsmaak, metaalsmaak. Verder voelen je tanden aan of er met een schuurmachine overheen gegaan is, hoe hard en vaak je ook poetst. Hindert mij niet om zeker 15 x per dag te poetsen, spoelen etc want dat moet sowieso, als ik niet wil dat die overheerlijke chateaubriand van de Belgische Slager in Calpe naar een dubbelgevouwen stuk aluminiumfolie smaakt.

Donderdag opeens druk op de borst. Lippen werden blauw. Nu ben ik verre van een “dokterloper” dus nog even aankijken. Werd er vrijdag niet beter op. Zaterdag een heerlijk Valentijnsdiner van Remko gekregen en de romantische Valentijnsavond heb ik op een intieme manier doorgebracht met de Spaanse mannelijke arts op de eerste hulp. Zowel medisch als persoonlijk niet mijn voorkeur, maar de druk op de borst werd erger en erger. Lippen blauw en gezicht steeds grauwer. Gemeld op de eerste hulp, klachten beschreven en binnen 5 minuten lag in aan tig plakkers aan de ECG. Valentijnsavond en beplakt worden door twee heren. Het is weer eens wat anders 😉 . Hart was goed gelukkig. Nog wat verdere onderzoeken en daar is ie……..in het kader van de borstkankertermen hebben we nu ook Tietze. Nl het syndroom of de ziekte van Tietze. Een zeldzame bijwerking van de Trastuzumab. Een zeer pijnlijke ontsteking van het kraakbeen tussen het borstbeen en de ribben. Gelukkig waren mijn pijlen wederom gericht op zeldzaam en nu dus dit ipv de overtollige kilo’s kwijtraken…;-(  Ondanks niet prettig, meer dan blij dat het niet de rikketik was want dat risico zit er ook in met Trastuzumab en tsja geen Trastuzumab betekent in mijn geval over een paar jaar een gezellig urntje op de haard in ons nieuwe huis.

Kortom, ontstekingsremmers en gezien het feit dat ik weinig tot niet slaap hele fijne “snoepjes” mee gekregen. Alles wat op pam eindigt is fijn! Althans dacht ik. Doet bij mij dus weinig tot niets. Even kijken hoe we die nachten gaan tackelen. Vanmorgen even na 03.00 opgestaan. Kotsmisselijk. Was even de Dextamethason vergeten de vorige avond. Om 4.35 eerste bak koffie genomen. Tegen de tijd dat het 07.30 was, was ik de droom voor sommige wat ouderwetse heren als de perfecte huisvrouw. Wassen gedraaid, broodjes gesmeerd, woonkamer opgeruimd en gepoetst, vaatwasser in- en uitgeruimd en verder als daadwerkelijk fourniture drama, een gat in een broek genaaid. En dat alles in de “Ninja-modus” anders is het hele huis wakker. Natuurlijk even het nieuws gelezen en was meer dan ontzet te merken dat er op de RTL nieuws app geen vervolg was op het laatste nieuws over Sylvie. Want las in mijn eerdere vroege ochtendsessies dat Sylvie ziek was en wel 1000 x had overgegeven. Toch zaken die zeker in een nieuwsapp erg belangrijk zijn te weten. ……..( Voor degenen die mij een beetje kennen weten ze dat dit heel cynisch bedoeld is….) De wereld staat in brand, maar er is gelukkig ook Sylvie nieuws. En ja een ieder heeft de keuze om iets te lezen, net als mijn berichten, maar in een “echte nieuwsapp” dit voorgedragen krijgen als nieuws…….

Helaas geen update over Sylvie. Hoop dat ze zich beter voelt en indien zo, ze haar invloed misschien eens aan zou kunnen wenden voor andere zaken in de wereld……..

Maar ja, in het kader van de zelfreflectie mij ook echt afgevraagd: Jos, ben je stiekem een beetje jaloers? Want tsja eerlijk is eerlijk, ik zou ook graag ieder jaar met gespraytande benen en een paar Louboutins sexy op een trappetje de kerstballen in de boom hangen, ware het niet dat het hier jaarlijks een gevalletje “sjouwen naar boven tot het zweet op je voorhoofd staat” is, gevolgd door ellenlange discussies of de ballen of de slingers het eerste moeten na de verlichting, eindigend met een stofzuiger (want ja ook nepbomen vallen uit) om daarna onderuitgezakt in je loungekleding met je gezin een warme choco met slagroom achterover te slaan. Hmmmmmm dat laatste bevalt mij toch een stuk beter.  Maar wel ontdekt dat Syl en ik inmiddels meer gemeen hebben dan ik ooit dacht. De dagelijkse verzorging! Ja ik ben ijdel, maar sinds chemo beslaan de preventieve behandelen een paar goede dagdelen:

10 x spoelen met mengsel water en baking soda

15 x tanden poetsen

15 x Listerine

6 x flossen

Haar wat “gered” kan worden zoveel mogelijk proberen te redden dus PH neutraal en oliën op die wimpers en wenkbrauwen

Hoofdhuidmassage

Nagelriemen 3 x per dag  oliën anders liggen je nagels eraf

Dikke lagen crème op handen en voeten, drie keer per dag ivm het hand voetsyndroom door chemo

Tig keer ogen druppelen want die branden eruit (laat die eyeliner dus maar zitten als je niet als wasbeer door het chemoleven wil gaan).

Zon, zon zon, niet zo gek in Spanje. Mag je niet in met chemo. Dus zodra ik buiten in de zon kom, smeren met factor 50.

En vandaag dus ook maar even een “chemo-voor-onderweg-tasje” samengesteld.

Daarover later meer.

Een klaagbaak? Geenszins, enkel mijn leven met chemo. Ik geniet elke dag en laat me voor zover ik er niet af lig niet beperken. En ook over een week of 6 niet want dan komt het voor mij zwaarste deel. Het haar……..Een rouwproces waar ik al weken mee bezig ben geweest en me had voorgenomen weken de deur niet uit te komen. Maar ook dat is rouw, dingen gaan accepteren, ermee leren omgaan dus sta er nu heel anders in.

De dood of de gladiolen. Er komt een ongelooflijke klotedag aan. Maar ik wil het bij een dag laten. Max 2. Niet bij dagen, niet bij weken. Kanker gaat niet mijn leven on hold zetten. Dus als het zover is, ik ga de straat op, met pruik, met sjaaltjes, met een make up sessie waar Ronald MC Donald jaloers op gaat zijn omdat ie zo ongelooflijk slecht is (heb echt nog nooit wenkbrauwen getekend, wordt een feestje. Gelukkig kan ik uitkijken naar een mooie seminar van vrijwilligers van feel good, feel better die mij daarbij gaan helpen). En alvast een dikke excuses naar al onze vrienden uit de UK, maarre ik ga het toch schrijven. Wat ik ook ga proberen, zo erg als sommige Britse dames het maken.......dan zal het bij mij altijd meevallen ;-) En acuut schiet ik in een lachbui, denkend aan Little Britain. Vicky. Fantastisch!!!!!!!! En het kan erger heb ik inmiddels hier in de omgeving gezien ;-)

Ik ga daar ook iedereen in meenemen. Want tsja zo is het nu eenmaal en dat mag iedereen zien en weten 😊 Zolang ik geen Vicky wordt, loopt het wel los :-)