Doe je rustig aan na de operatie? Neem je tijd voor herstel zegt iedereen. Wat had ik me verheugd op sowieso een tweetal weken tussen de pijn, de pijnstillers, het ongemak en de psychologische issues door, genadeloos heartbreakers, krijtdrop en heel veel speculaas duwen. 90 days op TLC bingen en genadeloos commentaar leveren, daders voorspellen bij alle real crime documentaires. Nope……

Godsonmogelijk in Spanje.

And the soap continues. Nadat ik HCB de autorisatie heb gestuurd, er een schamper excuses uitkwam met allerhande voorbehouden gaan we nu de seguridad social soap in. De verzekeraar betaalt veel, maar sommige zaken zijn wel via de seguridad verzekerd en niet via de verzekeraar waaronder een doelgerichte therapie voor het “luttele”bedrag van € 5.000 per drie weken, minimaal een jaar lang……..Nu betalen we ook daar al 6 jaar een riante premie voor en verwacht je dus dat je een beroep kunt doen op het wettelijk vastgelegde recht op zorg.

Niet bij de centro salud in Benissa. Daar wordt het klaarblijkelijk gezien als gunst. Kortom je krijgt geen afspraak.

En dan moet je de huisarts van het centro salud aan boord halen. Succes. We krijgen nu al twee dagen te horen dat we geen afspraak kunnen maken vanwege reorganisaties. Kanker of niet, geen afspraak mogelijk. En dat kan en mag niet. Zit je na je operatie hele wetteksten mbt de seguridad social door te akkeren. Had liever in de slachtofferrol gezeten en onder de pijnstillers een zak Heartbreakers ongeneerd weggewerkt, daders voorspellend op Discovery Crime and Investigation . En helaas, iets meer dan een week na de operatie, mag je ook hier weer als patient, met de hechtingen er nog in, pijnstilling en de hele santenkraam, wetgeving erbij zoeken en weer een brief op poten stellen om bij Gods gratie maar weer eens gelijk te krijgen en überhaupt een gesprek met de huisarts te krijgen. Wat ik inmiddels tot persoonlijke kunst verheven heb: juridisch kloppende teksten produceren met een slaapgemiddelde van 3 uur per nacht. (Daar kan intussen geen bootlading botox meer tegenop, kreuk harder dan aluminiumfolie) Inmiddels begin ik in de fase te komen dat voor rede vatbaar steeds verder verdwijnt en het nu een hard zakelijk juridisch gedoe gaat worden. En zo geschiedde. De brief voor Centro Salud met medisch dossier ligt op tafel om maandag af te geven. Geen vriendelijke brief meer met of ze bij gods gratie een afspraak kunnen regelen. Nee een brief met een juridische lading aangaande de wetgeving en waar ze allemaal de fout in gaan. Stuk voor stuk opgesomd. Inmiddels zo klaar met al dit gedoe dat ik de verantwoordelijke organisaties hier ook maar in meegenomen heb. Salud staat gelijk aan gezondheid. Ook qua nazorg, zou je denken. Als ze zo met alle patiënten omgaan, durf ik mijn hand ervoor in het vuur te steken dat de Spaanse GGZ niet zozeer overbelast is maar inmiddels explodeert. Je drijft mensen bijna tot het uiterste. Ongelooflijk, wat een amateurisme. Hoop dat dit gezeur snel over is en ik me kan richten op herstel ipv dit soort nonsense. Vrees het ergste.